உனக்குள் நீயே பெண்ணே

உன் மரபுகள் மாற்றுகையில்
மருபுள்ளியில் மனிதம் தேடுகிறது
கலாச்சாரம்


உன் மை விழிகூட
கரையாமல் கண்ணீர் சிந்துகிறது
நாகரீகம்

குனிந்து கிடக்கும் தலைதூக்கி
உன் விம்பம் பார்க்கச்செய்கிறது
நிழல் நீ என நிலம் பார்க்கையில்
நிஜம் எதுவென ஆகாயம் தொடச்செய்கிறது
ஏளனம் ஏமாற்றம் முடிவை தருகையில் முக்கால
முடிவென பெருமிதம் காண்கிறது
ஆணினமே வணக்கம் நாகரீகப்
பெண்களிடம் நீ காட்டும் பண்பிற்கு

சீதனம் கள்ளிப்பால் சிலேடை
அடக்குமுறை சுயசிந்தனை தொழில்
ஒருகால் பேச்சு ஒருகை சுதந்திரம்
வரைமுறை தாலி ஐயோ பாவம்
அரைநூரண்டுகளாய் ஆண் மேல் குற்றம்

சீதனம் அம்மாவிற்கு
அவசரமாய் சமஞ்ச அக்கா விற்கு
அப்படியே அடுத்து சமயும் தங்கைக்கு
எடுத்த பிடியில் ஒரு கை கூடயில்லை
ஏதோ ஒரு மோட்டாரில் உல்லாச பயணம்
பாவம் சுமந்து பழி கொண்டு

கள்ளிப்பால் கையிலில்லை
கையிருப்போடு கணக்குப்போடும்
சாயங்கால முற்றம் விலை பேசும்
பெண்ணின் கற்புக்கு

அடியே பாக்கியம் பக்கத்து வீட்டு
அம்புஜம் பொண்ணு போறாளாம்
வேலைக்கு
போற இடத்தில
பல் துளக்கிக்கு விளம்பரம்மாம்
வியாபாரி பேசாமலா இருப் பான்
விலை

ஊரு சொல்லுது ஊரு வாய்
அத்தனைக்கும் வித்துக்கள்
மணி மணி முத்துக்கள்
எங்கள் வீட்டு அடுப்பங்கரைகள்
பத்தியம் மட்டும் பாவமாய் போன
வீட்டு எஜமான்கள்

பாவாடையில் முடிஞ்சுவெச்ச பத்து காசு
பாளையத்தம்மனுக்கு நேன்துவேச்சு
கடாவெட்டிப் பொங்கள்...
பக்கத்து வீட்டு பசிச்சவாயிறு
பரவாயில காயட்டும்..
அவுசாரி பட்டம் சொல் கொடுக்க
ஒருவாய் சோறில்லா கை கொடுக்க

உன் விதிமுறைகளில் வழுவில்லை
உன் விடுதலையில் காரணமில்லை
ஏதோ கொடுக்க ஏதோ வாங்க
வந்து விட்டது பெண் விடுதலை

உடல் உள்ளம் உனக்கென செதுக்கப்பட்டது
ஆண் வேறு பெண் வேறு
அடிமைத்தனம் இதுவல்ல

பருவங்களின் வெளிப்பாடு பொதுவானது
தாய்மை புட்டிப்பால்
நாகரீகம் இதுவல்ல

கடின உழைப்பு
கருவோடு அலங்காரம்
அடிக்கடி சண்டை
அவசர முடிவு

தாய்மயில்லா பெண்மை
தலைமுடியில்லா கூந்தல்
அணைப்பில்லா படுக்கை
அவசிய தீண்டல்
பொறுப்பில்லா கல்வி
பொருமையில்லா மனை
கட்டவிழ்த்த சுதந்திரம்
கற்பு கடைவீதி
ஆசையில் ஆட்சி
அரியணையில் மூடநம்பிக்கை

அவ்வப்போது இடையூறு
ஐயயோ ஆணாதிக்கம்

இத்தனையும் கொடுப்பவனே
பண்ணுகிறான் ஆணாதிக்கம்

உண்மையில் பெண்மையை
உணர்திலன் அவனே

உடலோடு உள்ளமும்
பெண்மையை உணர்தவன்
காப்பான் என்றும்
மரபுகள் மாறது
இது என்ன பெண் அடிமையா?
ஆண் ஆதிக்கமா?